سلام

بچه‌تر كه بودم انگار واقعن دنيا بزرگتر بود،همه چيز برام مهم بود و هر اتفاقي برام مثل يه چيز باشكوه بود و كلي جدي مي‌گرفتمش،مثلن وقتي بابام مي‌گفت قراره فلان روز بريم سفر از چند روز قبل مقدمه‌چيني مي‌كردم و وسيله جمع مي‌كردم و كلي خوشحال بودم.
يه دكه روزنامه‌فروشي نزديك خونه‌ي ما هست،قبلن كه تا اونجا ميرفتم احساس مي‌كردم خيلي راه رفتم و نصف عالم رو طي كردم و بايد كلي هم خسته شده باشم؛از خونمون تا خونه‌ي مادربزرگم كه ديگه بيشترين فاصله بود!!
مي‌گن آدما بزرگ ميشن،نمي‌دونم اين خوبه يا بد ولي بزرگ شدن باعث شده از خيلي چيزاي (حالا)بي‌خود ديگه نتونم لذت ببرم.
حالا از راه ميرسم خونه و با همون لباس تنم راه ميفتم براي سفر و حتي ساك خودمم جمع نمي‌كنم و يكي ديگه برام اينكارو مي‌كنه؛حالا مسافتي هزاران برابر خونه تا دكه‌ي روزنامه‌فروشي رو پياده ميرم ولي فكر مي‌كنم هيچي نبوده! حالا وقتي مي‌ شينم پشت فرمون نمي فهمم زمان چه‌جوري ميگذره كه مي‌رسم به خونه‌ي مادربزرگم.
دنيا كوچيك شده يا ما بزرگ شديم؟ كدومش؟

امروز ميخوام از چيزايي بنويسم که لحظات بياد موندني رو برام رقم زدن از فيلم ها،موسيقي ها يا چيزاي ديگه شايد شما هم تو بعضيا با من هم عقيده باشين. شما هم بگيد چه چيزايي براي شما اينجوري تکون دهنده بودن....

**ميخواستم تيکه هايي از فيلم لئون که تکونم دادن رو بگم که ديدم خيلي زياد ميشه بنابراين

"فيلم لئون"!

**در مورد فيلم جاده ي مالهالند هم همين نظرو دارم ولي ميگم "تيراژ آغازي و پاياني فيلم

جاده ي مالهالند"

**يه آهنگ بيادموندني از گروه پينک فلويد.....Wish you were here مخصوصن تو

اجراي P*U*L*S*E

**بازم پينک فلويد ولي اين بار فقط ديويد گيلمور و آهنگ "murder"

**آهنگ numb از گروه لينکين پارک

**لحظات آغازين فيلم eyes wide shut

**دو تا تيکه از فيلم heat (باور کنيد ترجمشو نميدونم!) :
1)صحبت دنيرو با اون دختر کتابفروش که تو زمينه ي لس آنجلس نشستن
2)جايي که اشلي جاد ول کيلمر رو فراري ميده با حرکت دست

**قسمتي از فيلم روزي روزگاري در آمريکا که بچه ها از يه کوچه که پل بروکلين هم پشتشه

ميدون و موسيقي جادويي موريکونه هم داره ميره

**قسمتي از فيلم بيد مجنون که پرويز پرستويي روبروي استخري تو فرانسه نشسته و داره با

خدا حرف ميزنه

**يه بخش از ساندترک فيلم بابل که اسمش هست Deportion و تو فيلم با صحنه ي پرواز

هلي کوپتر همراهه که حتي مستقل از فيلم هم عاليه

** قسمتي از 21 گرم که خبر مرگ خانواده ي ناومي واتس رو بهش ميدن و بازي حيرت

انگيزش

**صحنه ي شليک جو پشي به گارسون توي فيلم goodfellas

**رانندگي ال پاچينو با فراري توي بوي خوش زن

**run forrest......run (گرفتيد ديگه؟!)

**سکانس پاياني stalker

**کات تاريخي استخوان به فضاپيما توي2001 : يک اديسه ي فضايي

**رسيدن ويتو آندوليني(کورلئونه) به آمريکا توي فيلم پدرخوانده(کلّن پدرخوانده!!)

**تعقيب و گريز برد پيت و قاتل(!) توي SE7EN

** صحنه های مربوط به امیلی توی فیلم امیلی پولن

پ ن1 : فکر کنم خيلي زياد شد! ولي تازه کليشو نگفتم...شما هم بگين
پ ن2 : ادامه مطلب مالهالند هم داره آماده ميشه!

سلام

برنامه ي مثلث شيشه اي  چند شب پيش ناگهاني(!)تموم شد. حرف هاي زيادي در رابطه با پشت صحنه ي اين اتمام توي رسانه هاي چاپي و اينترنتي زده شد. امّا من ميخوام در مورد جهت گيري بشدّت تابلوي اين برنامه در دعوت از مهمانهاش حرف بزنم؛ در بحثي دوستي از جهت گيريهاي تابلوي اخبار 20:30 در جانبداري از دولت نهم و کوبيدن اصلاح طلبان حرف مي زد و خيلي هم شاکي بود و بنظر من تاحد خيلي زيادي هم حق داشت ولي در مورد برنامه ي مثلث شيشه اي اين حرف ها(البته در جهتي ديگر)بيشتر صدق ميکنه!اين آقاي رشيدپور درست در مقطعي که بدليل  مشکلات اقتصادي و معييشتي بايد رسانه حرکتي در جهت تعديل فضا بکنه مياد و تنش رو بيشتر ميکنه؛ مهمان هايي مثل محمد هاشمي، مهدي کروبي(که مثل هميشه با حضورش و حرفهاي ارزشمندش کلي باعث انبساط خاطر ملت شريف ايران شد!)، مهندس عبدالعلي زاده و...که هر آدم پرت و بي خبري هم از دليل اين دعوت ها آگاهه.حالا مقايسه کنيد گفتگوي عبدالعلي زاده رو با گفتگوي علي اکبري و حرف هاي مجري رو در مقابل هر کدوم.حالا کسي ديگه توجه نمي کنه که اين آقاي عبدالعلي زاده که بيرون گود نشسته چرا در زمان خودش استيضاح شد، چرا؟ حالا کسايي ميان و ميگن که چرا روحيه ي نقدپذيري تو جامعه نيست و چرا اين برنامه تعطيل شد (و اگه فرض هاي اول صحبت رو درست بگيريم) حرفشون هم کاملن درسته و اين انتقاد جدي به سياستهاي اعمال شده در اين زمينه وارده ، ولي حافظه ي ملت ايران فراموش نمي کنه اتفاقاتي رو که در زمان پخش سريال نقطه چين از شبکه ي سوم سيما در زمان دولت اصلاحات افتاد و تا مدت ها طنز تلويزيوني  اخته شد و بنظر حضرات عين نقدپذيري بود و در حال حاظر مدينه ي فاضله فرض ميشه.رشيدپور هم از ابتداي کار با تيتراژ معني دار پايان برنامه کاري کرد که اين مسائل جدي تر ديده بشن. در هرحال بهتره بجاي تخريب گري روحيه نقادي داشته باشيم؛  فرقي نمي کنه که در چه زماني و چه دولتي بسر مي بريم اين رفتار ماست که در سنگر حق يا باطل بودن ما رو مشخص مي کنه.

ماجرا اینست: کم کم کمییت بالا گرفت
جای ارزشهای ما را عرضه کالا گرفت
احترام یا علی در ذهن بازوها شکست
دست مردی خسته شد پای ترازوها شکست
فرق مولای عدالت بار دیگر چاک خورد
خطبه های آتشین متروک ماند و خاک خورد
زبر بارانهای جاهل سقف تقوا نم کشید
سقفهای سخت مانند مقوا نم کشید
با کدامین سحر از دلها محبت غیب شد؟
ناجوانمردی هنر, مردانگی ها عیب شد؟
خانه دلهای ما را عشق خالی کرد و رفت
ناگهان برق محبت اتصالی کرد و رفت!
سرسرای سینه ها را رنگ خاموشی گرفت
صورت آیینه زنگار فراموشی گرفت
باغهای سینه ها از سروها خالی شدند
عشق ها خدمتگذار پول و پوشالی شدند
از نحیفی پیکر عشق خدایی دوک شد
کله احساسهای ماورایی پوک شد
آتشی بیرنگ در دیوان و دفترها زدند
مهر باطل شد به روی بال کفترها زدند
اندک اندک قلبها با زرپرستی خو گرفت
در هوای سیم و زر گندید و کم کم بو گرفت
غالبا قومی که از جان زرپرستی می کنند
زمره بیچارگان را سرپرستی می کنند!
سرپرست زرپرست و زرپرست سرپرست لنگی این قافله تا بامداد محشر است!

کارگردانان بازی باز با ما جر زدند
پنج نوبت را بنام کاسب و تاجر زدند
چار تکبیر رسا بر روح مردی خوانده شد
طفل بیداری به مکر و فوت و فن خوابانده شد